Strona główna » O wydziale » Instytuty » Instytuty » Instytut Pedagogiki » Aktualności » Profesor Zbyszko Melosik Doktorem Honoris Causa Uniwersytetu Szczecińskiego

Profesor Zbyszko Melosik Doktorem Honoris Causa Uniwersytetu Szczecińskiego

18 października na Wydziale Humanistycznym w trakcie nadzwyczajnego posiedzenia Senatu Uniwersytetu Szczecińskiego został nadany tytuł Doktor Honoris Causa Profesorowi Zbyszko Melosikowi. Recenzentami dorobku kandydata byli obecni profesorowie: Bogusław Śliwerski dr h.c. multi, Barbara Kromolicka oraz Marek Konopczyński.

          Wśród wielu znakomitych gości znaleźli się przedstawiciele władz Alma Mater profesora Zbyszko Melosika, w tym rektor UAM profesor Andrzej Lesicki, prorektorzy UAM profesor Bogumiła Kaniewska i profesor Beata Mikołajczak, prorektor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika profesor Beata Przyborowska, dziekani - w tym pierwszy dziekan Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM prof. Zbigniew Kwieciński, jak i obecny profesor Agnieszka Cybal-Michalska. Wśród gości znaleźli się także przedstawiciele władz innych uniwersytetów, wydziałów pedagogicznych z całego kraju, wybitni naukowcy w tym przyjaciele i najbliżsi współpracownicy doktora honorowego, oraz jego rodzina. Rektor Uniwersytetu Szczecińskiego, profesor Edward Włodarczyk rozpoczynając uroczystość, przypomniał o początkach życia naukowego w Szczecinie. Podkreślił, że nadanie tytułu doktora honorowego profesorowi Zbyszko Melosikowi jest nie tylko docenieniem ogromnego wkładu profesora w rozwój nauki polskiej, ale również potwierdzeniem związków Szczecina z Poznaniem i wyrazem wdzięczności za wkład wniesiony przed laty przez kadrę Uniwersytetu Adama Mickiewicza w inicjację życia akademickiego w Szczecinie. Laudację wygłosiła dziekan Wydziału Humanistycznego, profesor Urszula Chęcińska. Zaczęła łacińską sentencją „Człowiek uczony całe bogactwo posiada w sobie”. Słowa te stały się niejako tłem dla prezentacji biografii i dorobku wyróżnionego tytułem Doktora Honoris Causa profesora Zbyszko Melosika, wybitnego socjologa edukacji, kultury a przede wszystkim pedagoga, badacza społecznych konstrukcji tożsamości, selekcyjnej i socjalizacyjnej funkcji edukacji oraz roli kultury popularnej w społeczeństwie współczesnym. Pan Profesor to autor kilkuset artykułów naukowych oraz dziesięciu monografii, do których należą powszechnie cenione: „Współczesne amerykańskie spory edukacyjne" (1995); „Postmodernistyczne kontrowersje wokół edukacji" (1995); „Tożsamość, ciało i władza. Teksty kulturowe jako (kon)teksty pedagogiczne" (1996); „Kryzys męskości w kulturze współczesnej" (2002), „Teoria i praktyka edukacji wielokulturowej" (2007), „Uniwersytet i społeczeństwo. Dyskursy wolności, wiedzy i władzy (2009), „Kultura popularna i tożsamość młodzieży. W niewoli władzy i wolności" (2013), „Piłka nożna. Tożsamość, kultura i władza" (2016). Autentyczna pasja poznania, głęboki humanistyczny namysł twórczy wspierany przez interdyscyplinarność i wnikliwość krytyczną to niewątpliwie źródła bogatej biografii akademickiej uhonorowanego profesora, którego prace wielokrotnie już przyczyniły się do ożywienia i rozwoju polskiej nauki. „Świat potrzebuje jak nigdy dotąd pedagogicznej mądrej refleksji, takiej którą od lat uprawia profesor Zbyszko Melosik, refleksji wynikającej z twórczych zachowań człowieka, z filozofii jasnego słyszenia, z aktywności ludzkiego ducha [… ] jestem o tym głęboko przekonana - zakończyła swoją laudację profesor Urszula Chęcińska. Szanowny laureat, poproszony o zabranie głosu, w swym barwnym i dynamicznym wykładzie przedstawił dwa wymiary pasji akademickiej. Wspomniał też o zagrożeniach współczesności. Należą do nich parametryzacja i wskaźnikowanie, różne rywalizacje, indeksyzacje i algorytmizacje próbujące obecnie, zdaniem Profesora, zdominować tożsamość akademicką. Są na szczęście wartości które, jak zapewnił, trwają i przetrwają. Bowiem rdzeń wolności akademickiej może być zachowany bez względu na okoliczności. Dynamikę dociekań naukowca, poruszeń i badawczych ekscytacji nadal wyznacza pasja. Konsekwentnie prowadzi przez często żmudny i długi proces do faktycznych odkryć, których zwieńczeniem w naukach humanistycznych jest nic innego jak publikacja. „Książka to apogeum wolności i władzy umysłu” z naciskiem przypomniał doktor honorowy. Zaapelował o kultywowanie, będącej w defensywie, kultury szelestu kartek. Inny wymiar pasji, na który zwrócił uwagę profesor Zbyszko Melosik, bezpośrednio wiąże się z przekazywaniem wiedzy, kompetencji i wartości. Jest wyrazem odpowiedzialności za kształtowanie tożsamości młodych ludzi, którzy wszak także należą do wspólnoty akademickiej. Zadanie to, szanowny laureat, widzi w przeciwstawieniu się nachalnej promocji ponowoczesnych płynnych tożsamości przez dostarczanie źródeł i podstaw do kształtowania względnie trwałego ja. Pedagogika koncentracji, uwagi i kontemplacji oraz zdolności do porządkowania, tworzyłaby warunki do zatrzymania się w czasie i przestrzeni. Szczególne miejsce miałyby w niej książki, których czytanie daje możliwość dystansu, przejścia od klikania do linearności w procesie rekonstruowania własnej tożsamości. „Twórzmy dla naszej młodzieży przestrzenie zatrzymania się, twórzmy przestrzenie dla rozwoju i władzy umysłu dla młodych ludzi”, zaapelował. Tym samym profesor Zbyszko Melosik w swym wykładzie zdecydowanie opowiedział się za dochowaniem wierności tradycyjnym wartościom akademickim, wbrew czasom, okolicznościom, trendom. Wydarzenie domknęły uroczyste życzenia, osobiste wspomnienia ożywczych intelektualnie spotkań, naturalnej i niestrudzonej, młodzieńczej pasji naukowej doktora honorowego, a także deklaracje dalszej naukowej przyjaźni, liczne gratulacje i podziękowania za wkład, który wniósł zarówno w indywidualne biografie jak i w ogólnoludzki dorobek akademicki.

Tekst: mgr Anna Czyńska

Zdjęcia

Komentarze niedostępne dla tego wpisu kanału.